فرهنگ عمومیفرهنگی و هنریویژه
شب و روز ششم ماه محرم :حضرت قاسم (ع)
قاسم بن حسن از فرزندان امام حسن(ع) است که در واقعه کربلا به شهادت رسید.
قاسم فرزند امام حسن (علیهالسلام) به سال ۴۷ق در مدینه منوره دیده به جهان گشود. مادرش امولدی به نام «نفیله» یا «رمله» یا «نرجس» بود.در دو سالگی پدر بزرگوارش را از دست داد
و تا هنگام شهادت در دامان پرمهر و عطوفت عموی گرامی خود، امام حسین (علیهالسلام)، پرورش یافت و در واقعه کربلا به اتفاق مادر و دیگر برادران و خواهران خود حضور داشت.
قاسم بن حسن روز عاشورا به حضور امام حسین(ع) آمد تا اجازهی جنگیدن با دشمنان را بگیرد. امام او را در آغوش گرفت و هر دو مدتی گریه کردند تا اینکه هر دو غش کردند. قاسم اصرار میکرد و دست و پای امام حسین(ع) را میبوسید تا اینکه امام به او اجازه داد
قاسم بن حسن، در حالى كه اشکهايش بر گونهاش مىغلتيد، با خواندن اين رَجَز به صف دشمن، حمله بُرد:
| إن تُنكِروني فَأَنَا فَرعُ الحَسَنْ | سِبطُ النَّبِيِّ المُصطَفى وَالمُؤتَمَنْ | |
«اگر مرا نمىشناسيد، من شاخه حسن، نواده پيامبرِ برگزيده و امين هستم.»
| هذا حُسَينٌ كَالأَسيرِ المُرتَهَنْ | بَينَ اُناسٍ لا سُقوا صَوبَ المُزَنْ | |
قاسم در میدان جنگ، چنین رجز میخواند:
| انی انا القاسُم من نسل علی | نحن و بیت الله اولی بالنبی … | |
«من قاسم، از نسل علی هستم. به خانه خدا سوگند، ما از شمر ذی الجوشن یا حرامزاده (ابن زیاد)، به پیامبر سزاوارتریم».
وی سرانجام پس از کشتن تعدادی از دشمنان خدا، به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
